Bir zamanlar küçük bir köyde, annesiyle birlikte yaşayan sevimli bir kız varmış. Kız, kırmızı başlıklı bir pelerini çok severmiş. Bu yüzden herkes ona Kırmızı Başlıklı Kız dermiş.
Kırmızı Başlıklı Kız'ın köyün biraz dışında yaşayan çok sevdiği bir anneannesi varmış. Anneannesi bir gün hastalanmış. Annesi, Kırmızı Başlıklı Kız'dan anneannesine yiyecekler götürmesini istemiş.
Annesi bir sepet hazırlamış. Sepetin içine ekmek, meyveler ve biraz da çörek koymuş.
— Bu sepeti anneannene götür, demiş annesi. Ama yolda dikkatli ol. Ormandan geçerken yabancılarla konuşma ve yolundan ayrılma.
Kırmızı Başlıklı Kız annesinin sözünü dinleyeceğine söz vermiş. Sepetini alıp yola çıkmış.
Ormana geldiğinde ağaçların arasından kuşların seslerini duymuş. Çiçekler çok güzel görünüyormuş. Kırmızı Başlıklı Kız biraz yürüdükten sonra bir kurda rastlamış.
Kurt ona yaklaşarak: "Günaydın küçük kız. Nereye gidiyorsun?" diye sormuş.
Kırmızı Başlıklı Kız, annesinin uyarısını unutup cevap vermiş: "Anneannemin evine gidiyorum. O biraz hasta. Ona yiyecek götürüyorum."
Kurt anneannenin evinin nerede olduğunu da öğrenmiş. Kırmızı Başlıklı Kız korkup geriye doğru koşmuş. Tam o sırada dışarıdan bir oduncunun sesi duyulmuş. Oduncu içeri girip kurdu evden uzaklaştırmış. Anneanne korkmuş ama iyiymiş.
Kırmızı Başlıklı Kız anneannesine sarılmış. "Çok korktum anneanne. Annemin sözünü dinlemeliydim," demiş.
Anneannesi gülümsemiş. "Önemli olan hatandan ders çıkarman," demiş.
O günden sonra Kırmızı Başlıklı Kız annesinin sözlerini daha dikkatli dinlemiş.