Boncuk küçük, kahverengi, sevimli bir köpekti. En sevdiği oyuncağı ise Leke'ydi; kucak büyüklüğünde, siyah puantiyeli beyaz bir ayıcık.
Bir sabah Leke'nin bir gözünün eksik olduğunu fark etti Boncuk. Kara, yuvarlak düğmelerden biri düşmüştü.
Boncuk evi aradı. Yok. Bahçeyi aradı. Yok. Arabayı aradı. Yok.
Oturdu ve düşündü. Dün nereye gitmişti? Ah, komşu çocuğun evine!
Boncuk komşuya koştu. Kapıyı kaşıdı. Çocuk açtı. Boncuk içeri girdi ve halının altına baktı — orada duruyordu küçük, yuvarlak siyah düğme.
Boncuk ağzıyla alıp eve getirdi. Annesi "Aferin Boncuk, akıllı köpek!" dedi ve düğmeyi dikti.
Boncuk Leke'yi kucakladı. İki gözü de yerine geldi. "Kaybedenin nerede arayacağını bilmesi lazım" diye düşündü Boncuk.